pl en

O Artyście

Paweł Orłowski (ur. 1975) – polski rzeźbiarz współczesny, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Absolwent Wydziału Rzeźby ASP w Krakowie, studiował również na Universität der Künste w Berlinie.  

Najbardziej znany jest z rzeźb powstających w charakterystycznym, skubizowanym stylu.

Tworzy kameralne rzeźby z brązu oraz wielkoformatowe, multikolorowe formy ze stali. Orłowski rozpoczął poszukiwania własnego, niepowtarzalnego języka podczas pierwszych międzynarodowych wystaw już w 1999 roku w Berlinie i Bonn. W tym czasie artysta zaczął eksperymentować z formą postaci ludzkiej, która później staje się centralnym punktem jego wypowiedzi artystycznej. Rzeźbiarskie przekształcenie i transfiguracja ludzkiego ciała w twórczości Orłowskiego doprowadziły ostatecznie do wyeliminowania naturalistycznego przedstawienia na rzecz syntetycznych, kubistycznych form. Stały się one znakiem rozpoznawczym artysty. W swoich pracach Orłowski podejmuje konfrontacje z dawnymi mistrzami i tworzy współczesną przestrzeń medytacyjną, służącą rozważaniom nad przemijaniem i upływem czasu. W jego pracach coraz wyraźniej zaznacza się aspekt narracyjny, którego istotą są relacje pokazane w warstwie wizualnej.  

Paweł Orłowski jest laureatem nagród i wyróżnień zarówno polskich, jak i międzynarodowych. Brał udział w ponad sześćdziesięciu projektach artystycznych, wystawach i sympozjach na całym świecie. W ostatnich latach jego rzeźby były pokazywane podczas międzynarodowych targów sztuki: Art Basel Week w Miami i Art Position w Berlinie.

Jego twórczość jest wysoko ceniona na międzynarodowej scenie artystycznej, a jego Projekt Interwencja prezentowany na Triennale Rzeźby w Poznaniu w 2006 roku został doceniony m.in. przez Magdalenę Abakanowicz.

Paweł Orłowski reprezentowany jest przez Galerię Van Rij a jego rzeźby znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych w Polsce i na świecie.

 

Współpraca z:

  • Van Rij Gallery

  • Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie

  • Muzeum Narodowym w Gdańsku

  • Muzeum Bolesława Biegasa w Warszawie

  • Muzeum Techniki w Koszycach

  • Małopolskim Ogrodem Sztuki

  • Zamek Królewski w Poznaniu

  • Fundacją Orimari

  • Fundacja Eko-Art Silesia

  • Fundacją New Era Art Jana Potockiego

  • Konsulatem Generalnym Niemiec w Krakowie

  • Centrum Naukowym Bad Godesberg w Bonn

  • Domem Unii Europejskiej w Bratysławie

  • Polskim Festiwalem Filmowym w Montrealu

  • Artutito Art Gallery

  • 2021 FineArt Gallery USA

  • Galeria Fibak

  • Fabryką Oskara Schindlera

  • Piwnicą pod Baranami

 

Wystawy i projekty artystyczne:

  • Wystawa indywidualna, “Przeszłość Przyszłości” rzeźby kameralne, w Galerii Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, (2021);

  • Wystawa indywidualna, “Przeszłość Przyszłości” w Muzeum Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, (2020);

  • Wystawa retrospektywna, “Linia i płaszczyzna” w starej manufakturze porcelany Świt Ćmielów, Galeria Van Rij (2020);

  • Wystawa indywidualna, “Powrót króla” w Hali Koszyki w Warszawie, dzięki Artutito Art Gallery (2020);

  • Rzeźba “Stworzenie Adama” w Hotelu Fontaineblau w Miami, dzięki 2021 Fine Art, USA (2019);

  • Wystawa indywidualna rzeźby, 24 Śląska Gala Biznesu BCC, Pałac myśliwski w Promnicach (2019);

  • Wystawa “Dialogi”, Krakowskie Spotkania Artystyczne w Krakowie (2019);

  • Wystawa indywidualna rzeźby, Dwór Wilkowice dzięki Artutito (2019);

  • Rzeźba “ORANGE” w Hali Koszyki w Warszawie, dzięki Sarapata Art Gallery (2018);

  • Targi Sztuki Palm Beach Design Showroom w Miami dzięki 2021 Fine Art, USA (2018);

  • Targi Sztuki  Palais des Festival w Cannes dzięki Sarapata Art Gallery, Francja (2018);

  • Wystawa “Konfiguracje”, Krakowskie Spotkania Artystyczne w Krakowie (2017);

  • Wystawa “Transformacja w pałacu” dziedziniec Pałacu pod Baranami w Krakowie (2017);

  • Wystawa indywidualna, “Design a Sztuka” Postępu 14 w Warszawie (2017);

  • Targi Sztuki Art Palm Beach International w Palm Beach, USA (2017);

  • Targi Sztuki Art Basel Week w Miami SPECTRUM, USA dzięki Rey Gallaery (2016);

  • “TRANSFORMACJA” monumentalna realizacja w przestrzeni publicznej w Warszawie (2016);

  • Wystawa indywidualna, “PAWEŁ ORŁOWSKI” Muzeum im. Bolesława Biegasa w Warszawie (2016);

  • Wystawa indywidualna, “BOTY” Małopolski Ogród Sztuki w Krakowie (2015);

  • Wystawa “Design a Sztuka” Muzeum Narodowe w Gdańsku- Oddział Sztuki Nowoczesnej (2015);

  • Wystawa “Szkice artystów z kręgu Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie” Galeria ASP w Krakowie (2015);

  • Rzeźba “EUROPA” w stałej ekspozycji Domu Unii Europejskiej w Bratysławie, Słowacja (2015);

  • Wystawa Metal Inspirations 2002/2014 – STM Muzeum Transportu w Bratysławie, Słowacja (2014);

  • Wystawa na EuroBLECH Hanower, Niemcy (2014);

  • Wystawa na MODDOM art w Bratysławie, Słowacja (2014);

  • Wystawa zespołu Katedry Sztuk Wizualnych, Galeria ASP w Krakowie (2014);

  • Wystawa Muzeum Techniki w Koszycach, Słowacja (2014);

  • Sympozjum rzeźbiarskie „Metal Inspirations 2014” w Koszycach, Słowacja (2014);

  • Wystawa „Cisza” Piwnica pod Baranami w Krakowie (2013);

  • Targi Młodej Sztuki „Sztukobranie” Pałac pod Baranami w Krakowie (2013);

  • Wystawa „Galeria Wiatrak” w Krakowie (2013);

  • Targi Sztuki w Krakowie (2013);

  • Sympozjum rzeźbiarskie Art Sesja w Krakowie (2011);

  • Galeria Fibak ekspozycja galerii (2010);

  • Wystawa w SILESIA CITY CENTER KATOWICE (2010);

  • Wystawa „Park Rzeźby” Saska Kępa w Warszawie (2010);

  • Wystawa „Wycinanki” Galeria Szyb Wilson w Katowicach (2010);

  • Pomnik Józefa Wieczorka- reaktywacja, Janów- Nikiszowiec w Katowicach (2010);

  • Wystawa wspólnie z niemieckimi  artystami z grupy „Querschlag“ w Galeria Szyb Wilson w Katowicach (2008);

  • Wystawa w ramach programu Walking Art Tour prezentująca polskich artystów pod patronatem Ministra Kultury i dziedzictwa Narodowego w Warszawie (2007);

  • Targi Sztuki KunStart 07 w Bolzano, Włochy (2007);

  • Wystawa w Galerii Szyb Wilson w Katowicach (2006);

  • Wystawa „Fe. Kontakt” w Fabryce Oskara Schindlera w Krakowie (2006);

  • Sympozjum rzeźbiarskie „Fe. Kontakt” na Akademii Górniczo-Hutniczej (Kraków 2006);

  • Wystawa krakowskich artystów w Konsulacie Generalnym Niemiec w Krakowie (2006);

  • Wystawa w ramach Festiwalu Sztuki Kabaretowej Paka w Świnoujściu (2006);

  • Triennale Rzeźby Centrum Zamek w Poznaniu (2006);

  • Wystawa Klub M25 (Warszawa, 2006);

  • „Interwencja w przestrzeni publicznej” Plac Zamkowy (Warszawa, 2006);

  • Sympozjum rzeźbiarskie Kleine Welt-Große Welt w Arnstadt, Niemcy (2004)

  • Wystawa w ramach Polskiego Festiwalu Filmowego w Montrealu, Kanada (2004);

  • Wystawa Galeria Sztuki Współczesnej w Myślenicach (2004);

  • Warsztaty artystyczne na Festiwalu Sziget w Budapeszcie, Węgry (2003);

  • Wystawa w U.S. Steel w Koszycach (2003);

  • Sympozjum rzeźbiarskie Andy Warhol w Koszycach, Słowacja (2003);

  • Wystawa zbiorowa w Galerii ZPAP w Sukiennicach, Kraków (2002);

  • Wystawa jubileuszowa pracowni prof. Józefa Sękowskiego w Pałacu Sztuki Kraków (2002);

  • Targi Antykwaryczne i Sztuki Współczesnej w Krakowie (2001);

  • Wystawa „Druga Zmiana” w nieczynnej kopalni „Wieczorek” w Katowicach (2001);

  • Wystawa Pierwalk w Chicago, USA (2001);

  • Wystawa „Holandia oczami Polaków” w Pałacu Lubomirskich w Warszawie (2000);

  • Wystawa „Dyplomy 2000″ w Pałacu Sztuki w Krakowie (2000);

  • Targi Antykwaryczne i Sztuki Współczesnej w Krakowie (2000);

  • Wystawa „Wie Bitte” na Hochschule der Kunste w Berlinie, Niemcy (1999);

  • Wystawa rzeźby „Grenzuberschreitungen” w Centrum Naukowym Bad Godesberg Bonn, Niemcy (1999)

 

Nagrody i wyróżnienia:

  • Stypendium Socrates/Erasmus Universität der Künste (Berlin, 1998-1999);

  • Dyplom z wyróżnieniem na Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni prof. Józefa Sękowskiego (Kraków, 2000);

  • Nagroda na Międzynarodowym Festiwalu „Zdarzenia” za pracę „Siedem Grzechów” (Tczew, 2000)

  • Nagroda na Międzynarodowym Festiwalu „Zdarzenia” za pracę „Maski: (Tczew, 2001);

  • Nagroda Grand Prix ogólnopolskiego konkursu „Art Dea 2003″ (Warszawa 2003);

  • Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Młoda Polska (Warszawa, 2005);

  • Stypendium Twórcze Miasta Krakowa (2005);

  • Stypendium Erasmus Teaching, Universität der Künste Berlin (w latach 2004-2009);

  • Nagroda Rektora Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie za osiągnięcia w pracy artystycznej i pedagogicznej (2014).

 

  Od września 2020 roku w Galerii Van Rij na terenie postindustrialnej przestrzeni
starej malarni porcelany w Ćmielowie można oglądać wystawę „Linia i Płaszczyzna”
Pawła Orłowskiego, krakowskiego artysty rzeźbiarza, będącą retrospektywnym
spojrzeniem na całokształt jego dotychczasowej dwudziestoletniej twórczości.
Wystawa indywidualna jego prac, w tym przede wszystkim rzeźb, pieczętuje pewien
okres artystycznego rozwoju, nakreśla zmiany zachodzące w samym artyście,
nieustanne przekształcenia w jego twórczości, prezentując dzieła tak bardzo różne, a
jednak, w pewien sposób bliskie sobie, spójne i składające się w całość.
Prace artysty, tworzone na przestrzeni dwóch dekad, obrazują proces poszukiwania.
Wystawa pozwala widzowi przejść drogą twórcy, od realistycznych figuracji, przez
niemalże abstrakcje, aż po prace, które zachowują balans między jednym a drugim.
W jego najnowszych dziełach sylwetki są uproszczone, a jak sam artysta podkreśla:


Układ i relacja między abstrakcyjnymi formami tworzy realistyczną, przedstawiającą
całość. Wszystko wywodzi się z abstrakcji lub też wszystko pochodzi od realizmu, to
się wzajemnie uzupełnia. Kwestią jest tylko w którą stronę przesuniemy suwak,
bardziej ku realizmowi czy bardziej w stronę abstrakcji.

Z Pawłem Orłowskim spotykamy się na bliższym mu krakowskim gruncie, w filii
naszej galerii przy ulicy Starowiślnej, by porozmawiać przy kawie o jego sztuce,
ambicjach, inspiracjach. 

Pada więc kluczowe pytanie: czym jest dla niego sztuka i jaką rolę pełni, czy też powinien pełnić, artysta. 

– Dzieła sztuki obnażają człowieka gdy są tworzone z pasją i sercem, gdy artysta angażuje siebie w tą wypowiedź. Boty dla mnie są – wypowiedzią, dowodami myśli. – odpowiada Paweł i kontynuuje. 

-Artysta jest jak czuły instrument, który wychwytuje myśli, prądy społeczne, oczekiwania. Nie każdy człowiek ma możliwość wypowiadać się, tak by zostawić ślad po swoich przemyśleniach, wizjach, ambicjach, życiu. Artysta jest uprzywilejowaną jednostką w społeczeństwie, ma specjalne prawo w tym względzie by zabierać głos i tym głosem jest właśnie sztuka.

Jestem szczególnie wyczulony na te odczucia społeczne, szukam ich, pytam o nie, rozmawiam, obserwuję. Nie każdy ma odwagę wziąć ołówek, dłuto, pędzel, czy aparat fotograficzny, i zacząć dokumentować, obserwować, dzielić się sobą ze światem. To właśnie zadanie artysty by opisywać to co obserwuje, zabierać głos. […] Czuję się wywołany do tablicy, artysta czasem musi powiedzieć to na co czekają jego odbiorcy. Sztuka ma więc jeden zasadniczy cel – mówić, wypowiadać się. Artysta na miarę swoich poprzedników, twórców nowoczesnej awangardy, powinien spełniać niejako społeczną misję.

Słowa artysty wybrzmiewają w jego rzeźbach. W centrum zainteresowania znalazł
się człowiek w społecznym kontekście, miejsce jednostki w kulturowym otoczeniu.
Pawła Orłowskiego interesuje on także jako osoba, indywiduum. Koncentruje się na
oddaniu gestu, tak by jeden element stanowił o czytelności dzieła. Chociaż, jak sam
mówi, nie narzuca interpretacji. Daje odbiorcy wolną przestrzeń by ten sam mógł
„odnaleźć w pracy cząstkę siebie”. I tak jeźdźcy na koniach, niedawne prace o
skubizowanej, modernistycznej bryle, charakterystyczne w dorobku artysty, są
pretekstem do zobrazowania losu człowieka – Jeźdźcy są metaforą życia i bliskiej mu idei przeznaczenia. Koń symbolizuje niewidoczną siłę, przeznaczenie, która prowadzi nas przez całe życie. To my jesteśmy jeźdźcem siedzącym na koniu. […]

 I tak mamy rzeźbę przedstawiającą jeźdźca ze związanymi rękami z tyłu, nie może on zapanować nad koniem, który stoi dumnie przygotowany do drogi. W kolejnej pracy jeździec ma już ręce zupełnie zredukowane. Zaangażowana tematyka jest istotna, lecz jak przekonuje artysta, niemniej ważna jest piękna forma dzieła sztuki. Estetyzm, zewnętrzna powłoka musi przemawiać do odbiorcy, co zauważalne jest tak w dziełach o monumentalnej skali, pomnikowych jak i stosunkowo niewielkich.

Prace Pawła Orłowskiego, jego artystyczne wypowiedzi wyrażane są w różnych
materiałach. Beton, blacha, brąz. Niekiedy odchodzi zupełnie od klasycznie pojętej
rzeźby, jak w przypadku kolaży na papierze. Początkowo wybór odpowiedniej materii
był swego rodzaju wyzwaniem, z czasem, co podkreśla artysta przestał traktować ją
jak „przeciwnika” –

rzeczywiście tak było, że się z nią zmagałem, próbowałem
okiełznać warsztatowo, poznać wszystkie techniki. […] teraz, od jakiegoś czasu już
nie walczę i jest to przełomowe. Dopóki walczysz z materią, ona stawia opór. […]


Znam to uczucie od lat, kiedy masz pomysł na realizację, ale w ostatecznym
rozrachunku pozostaje rozczarowanie, że miało być inaczej. Podchodzisz do tematu
po raz kolejny i znów próbujesz go przekształcić, dążysz do idealnego rozwiązania.
Opowiadając o procesie twórczym wspomina: Ostatnio oglądałem jedną z moich
rzeźb i byłem zupełnie niezadowolony z końcowego wyniku, wszystko wydawało mi
się nie tak, do przerobienia. I tak rzeźba postała parę dni, znów zacząłem się jej
przyglądać i zmieniłem o niej zdanie, oswoiła się, odleżała. Tak się dzieje też kiedy
masz kontakt ze swoimi starszymi pracami. […] W procesie twórczym chcesz żeby
coś wyglądało inaczej, ale później, gdy już dajesz sobie ten margines, z czasem
może się okazać, że jednak trafiłem w to co chciałem. W środku tej emocji jednak nie
wiedziałem czy to jest już to.

 

 

Punkt ciężkości w swoich dziełach, ale także i wypowiedziach, Paweł Orłowski
kładzie jednak niekoniecznie na formę zewnętrzną, materialność rzeźby. Istotniejszy
jest przekaz i koncept, idee przyświecające dziełu

– Nie zaczynam rzeźby żeby
dotknąć doskonałości, ale jest to w tle, chcę czystości komunikatu, klarowności, chcę
żeby przekaz był bardziej dosłowny i łatwy do odczytania. Podstawą twórczości i sztuki jest komunikacja, chęć opowiadania innym o swoich przemyśleniach, życiu,
chęć wzajemnego wzbogacania się.

Artysta prowadzi dialog z tradycją, łączy nowoczesność z klasyką. Formę upraszcza,
minimalizuje, deformuje, ociera się o abstrakcję. Często wprost odnosi się do dzieł
powszechnie znanych. Jego sztuka nie ma jednego źródła, konkretnej inspiracji. Sam
nazywa ją „mieszanką” 

– Nie zastanawiałem się czy moją inspiracją byli klasycy czy artyści współcześni, czerpałem z tego źródła, które jest ponadczasowe. Na przełomie wieków, style, trendy były różne, ale ludzie którzy tworzyli i tworzą sztukę chcą się wypowiadać są bardzo do siebie podobni. 

W rozmowie z artystą padają nazwiska ze świata sztuki, Rodin, Goya, Van Gogh, Fangor, Szapocznikow… wiele wzorców artystycznej kreacji. Jak sam podkreśla, historia sztuki jest mu bardzo bliska.

Szczególne miejsce zarezerwowane jest dla Francisa Bacona, w którego twórczości
wyczuwa przestrzenność bliską dziełom rzeźbiarskim 

– Był moją wielką inspiracją, chłonąłem go, odwiedzałem wystawy, kupowałem albumy, próbowałem wejść w jego twórczość, zrozumieć, dowiedzieć się o nim jak najwięcej. Zostawił ślad. Na wystawie retrospektywnej jest kilka prac inspirowanych jego twórczością. Wystawa, której kuratorką jest historyczka sztuki i marchandka Katarzyna Rij daje możliwość oglądu całokształtu twórczości Pawła Orłowskiego. Co ciekawe,
twórczości, w której na pierwszy rzut oka trudno uchwycić chronologiczny ciąg. U
niektórych artystów, zauważalne jest krążenie wokół tematu/motywu, wytworzenie
maniery, charakterystycznego sposobu przedstawiania, który buduje ich nazwisko. U

Orłowskiego proces ten przebiega inaczej, to zbiór dzieł, które jego twórczość
definiują, pokazują jej przekształcenia, dwadzieścia lat przekształceń. Różne są
prace, różne formy przekazu, a także materiały i media w których pracuje. To w pełni
ukształtowany artysta, który wciąż poszukuje, ale nie drogi twórczej, bo ta została już
nakreślona i świadomie obrana. Poszukuje sposobu wypowiedzi artystycznej. Jest to
oznaka wrażliwości, ale też wszechstronności artysty, który potrafi w jednakowo
dosadny sposób tworzyć rzeźbę w pełni realistyczną, jak i abstrakcyjną formą tą
realność przedstawienia zatrzeć

Wywiad 1 przeprowadziła: Katarzyna Rij
Wywiad 2 przeprowadziła: Małgorzata Latos
Autor tekstu: Gabriela Wrona

CONTACT

Gallery Van Rij

email: kasia@galeria-rij.pl

phone: +48 604 442 703

adress: ul. Sandomierska 243, Ćmielów, Poland

branch: ul. Starowiślna 64, Kraków 

phone: +48 792 047 766

 

copyright van rij. ALL RIGHTS RESERVED.